SPONSORZY DZIAŁÓW
BUDOWNICTWO W OBIEGU ZAMKNIĘTYM
Budownictwo cyrkularne staje się jednym z podstawowych filarów gospodarki o obiegu zamkniętym. Zrównoważony dobór materiałów, analiza cyklu życia (LCA, LCCA) oraz efektywność materiałowa to narzędzia, które pozwalają ograniczyć zużycie surowców, emisję gazów cieplarnianych i ilość odpadów budowlanych.
WIRTUALNE BIURO
Wirtualne biuro to rozwiązanie, które w ostatnich latach zyskuje na popularności w różnych branżach. Pozwala ono na profesjonalne prowadzenie przedsiębiorstwa bez konieczności utrzymywania tradycyjnego biura. Wirtualne biuro daje przedsiębiorcom wiele korzyści, jak np. prestiżowy adres czy obsługa korespondencji i telefonów. To elastyczne i ekonomicznie narzędzie, które wspiera rozwój firm, jednak czy sprawdza się także w branży budowlanej?
POLECANI PRODUCENCI
WSPÓŁCZESNE TECHNOLOGIE W BUDOWNICTWIE BETONOWYM
Prefabrykacja betonowa jest stosowana we wszystkich gałęziach współczesnego budownictwa, m.in. przy wznoszeniu obiektów użyteczności publicznej, takich jak np. stadiony, parkingi lub kościoły. W budownictwie przemysłowym prefabrykaty służą do wznoszenia hal fabrycznych i magazynowych, zbiorników czy też kontenerów wielofunkcyjnych, zaś w infrastrukturalnym obejmują drogi i mosty, tunele, infrastrukturę energetyczną i sanitarną. Budownictwo mieszkaniowe również wykorzystuje prefabrykaty, umożliwiając wykonywanie kompletnej konstrukcji budynków jedno- lub wielorodzinnych. Zastosowanie technologii druku 3D do wznoszenia obiektów z betonu jest w fazie rozwoju, jednak zapowiada się obiecująco z uwagi na możliwość praktycznie pełnej automatyzacji oraz niemal nieograniczoną dowolność kształtowania formy.
RODZAJE CEMENTÓW
Dobór odpowiedniego cementu na budowie to decyzja, która rzutuje na trwałość, bezpieczeństwo i ekonomikę całej inwestycji. Właściwy rodzaj cementu wpływa na sposób prowadzenia robót, tempo dojrzewania betonu, jego odporność na czynniki zewnętrzne oraz zachowanie konstrukcji w czasie. Błędny wybór może prowadzić do spękań, zbyt wolnego twardnienia lub przyspieszonej korozji materiału.
Zgodnie z normą PN-EN 197-1:2012 wyodrębnia się pięć głównych typów cementów. Różnią się one udziałem klinkieru portlandzkiego oraz rodzajem i ilością dodatków mineralnych.
CEM I
Cement portlandzki, zawiera 95-100% klinkieru portlandzkiego oraz do 5% dodatków drugorzędnych. Charakteryzuje się dużym ciepłem hydratacji, szybkim przyrostem wytrzymałości i wysoką aktywnością. Zastosowanie obejmuje konstrukcje nośne, prefabrykaty, beton wysokiej wytrzymałości, prace wymagające szybkiego rozdeskowania.CEM II
Cement portlandzki wieloskładnikowy, zawiera 65-94% klinkieru oraz do 35% dodatków mineralnych (żużel, popiół lotny, pucolany, wapień). Jest bardziej uniwersalny i ma niższe ciepło hydratacji niż CEM I. To najpopularniejszy typ cementu w Polsce – stosowany w około 70% wszystkich robót betonowych. Stosowany jest do wykonywania betonu towarowego, w konstrukcjach ogólnych, w elementach narażonych na umiarkowane warunki środowiskowe.CEM III
Cement hutniczy, zawiera 20-64% klinkieru oraz 36-80% żużla wielkopiecowego. Cechuje się niskim ciepłem hydratacji (o 30-40% niższym niż CEM I), dużą szczelnością i odpornością na agresję chemiczną. Przyrost wytrzymałości jest wolniejszy w początkowych dniach, ale po 28-90 dniach dorównuje cementom portlandzkim. Zastosowanie tego cementu obejmuje: fundamenty, zbiorniki, obiekty hydrotechniczne, konstrukcje w środowisku siarczanowym, betony masywne.CEM IV
Cement pucolanowy, zawiera dodatki pucolanowe lub popioły lotne. Wytrzymałość narasta wolniej, ale końcowa trwałość betonu jest wysoka. CEM IV jest rzadko spotykany na polskim rynku – większość producentów wycofała go z oferty na rzecz bardziej uniwersalnych cementów CEM II i CEM III. Stosowany jest w obiektach narażonych na korozję, w betonach masywnych, konstrukcjach o długiej żywotności.CEM V
Cement kompozytowy, łączy kilka rodzajów dodatków – najczęściej żużel, popiół i wapień. Ma dobre właściwości reologiczne, niskie ciepło hydratacji i mniejszy ślad węglowy. Podobnie jak CEM IV, dostępność na polskim rynku jest ograniczona. Jest stosowany w budownictwie zrównoważonym, konstrukcjach w środowiskach agresywnych, dużych elementach betonowych.
WEŁNA MINERALNA CZY STYROPIAN
Wełna i styropian zatrzymują ciepło tam, gdzie jest ono potrzebne. Dzięki nim zimą energia nie wydostaje się poza budynek. Latem z kolei promienie słońca nie zamieniają domu w saunę. To dwa najpopularniejsze materiały izolacyjne. Wybór między jednym a drugim nie jest oczywisty.
POLECANI PRODUCENCI
MATERIAŁY I ROZWIĄZANIA ELEWACYJNE
Elewacje budynków publicznych pełnią istotną funkcję, chroniąc wnętrza przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi oraz współtworząc architektoniczny charakter obiektu. To, jaki materiał fasadowy zostanie zastosowany, decyduje o trwałości, efektywności energetycznej, właściwościach akustycznych i wyglądzie budynku, a także oddziałuje na koszty realizacji inwestycji i późniejszego użytkowania.
Fasady wentylowane z paneli aluminiowych
Fasady wentylowane to jeden z najpopularniejszych systemów elewacyjnych. Składają się z nośnej podkonstrukcji (najczęściej aluminiowej lub stalowej), warstwy termoizolacji i zewnętrznej okładziny – paneli aluminiowych. Między izolacją a okładziną powstaje szczelina wentylacyjna, która w naturalny sposób odprowadza wilgoć i nadmiar ciepła, przedłużając żywotność materiałów i poprawiając parametry energetyczne budynku. Panele aluminiowe są lekkie – zazwyczaj ważą jedynie 3–5 kg/m², co znacząco odciąża konstrukcję nośną (albo pozwala na przygotowanie podkonstrukcji z profili o mniejszej masie), a jednocześnie umożliwia łatwy i szybki montaż. Ich powierzchnie, anodowane lub malowane proszkowo, wykazują doskonałą odporność na korozję oraz promieniowanie UV, dzięki czemu zachowują estetyczny wygląd przez wiele lat eksploatacji. Dodatkowo panele można elastycznie formować: perforować i giąć do postaci zwartych, przestrzennych elementów, co umożliwia uzyskiwanie unikatowych wzorów i dopasowanie do najśmielszych koncepcji architektonicznych.
Fasady z paneli perforowanych
Perforowane panele metalowe stanowią efektowną i funkcjonalną osłonę fasad, łącząc dekorację z praktycznymi zaletami ochrony przeciwsłonecznej. Najczęściej wykonuje się je z aluminium, które w odróżnieniu od stali jest odporne na korozję nawet po wykonaniu otworów, co gwarantuje długotrwałą trwałość i minimalne koszty utrzymania. Rzadziej spotyka się perforacje na stalowych płytach, w przypadku których z uwagi na podatność na rdzewienie wymagana jest dodatkowa, kosztowna ochrona powierzchni.
Perforacja umożliwia uzyskanie dodatkowego wymiaru przestrzennego – dzięki różnym rozmiarom i kształtom otworów elewacja zyskuje głębię, a jednocześnie pełni rolę filtra przeciwsłonecznego. Panele mogą tworzyć stałą, nieprzesuwną powłokę albo funkcjonować jako ruchome zasłony, dostosowujące się do warunków atmosferycznych i pory dnia. Do pierwszej grupy – systemów stałych – należy fasada Centrum Badań Biomedycznych Uniwersytetu w Pampelunie (arch. Vaíllo & Irigaray Architects, 2011), gdzie cienkie perforowane płyty aluminiowe są zagięte w regularne, ostre fałdy, tworząc przestrzenny relief (ang. folded plate).
Fasady szklane
Systemy fasad szklanych opierają się na połączeniu nośnej konstrukcji aluminiowej lub stalowej oraz wielowarstwowego szklenia (pojedynczego i zespolonego). Kluczowe elementy to profile nośne (słupki oraz rygielki), uszczelki gwarantujące szczelność i kompensację rozszerzalności cieplnej oraz szyby zespolone o różnych funkcjach (niskoemisyjne, hartowane, laminowane, przeciwsłoneczne). Najbardziej powszechny jest system słupowo-ryglowy (ang. stick system), w którym moduły szklenia osadzone są w aluminiowych, montowanych etapowo profilach. W budynkach o większych gabarytach, a także w obiektach wysokościowych wykorzystuje się systemy wstępnie prefabrykowane (ang. unitized). Fabrycznie przygotowane moduły fasady zawierają już ramy, szyby i uszczelki, dzięki czemu na budowie montuje się je niczym gotowe „klocki”, co pozwala na zachowanie najwyższej precyzji wykonania i szybkości montażu. Zaawansowaną wersję tego systemu zastosowano w budynku biurowym KfW Westarkade we Frankfurcie nad Menem (arch. Sauerbruch Hutton, 2010), gdzie moduły fasady zostały prefabrykowane, pomimo tego, że każdy z nich ma inną geometrię.
Beton architektoniczny, ceramika
Beton architektoniczny łączy w sobie surowy charakter betonowej faktury z wysokimi walorami estetycznymi. Można go stosować w formie prefabrykatów lub wykonywać bezpośrednio na budowie jako tzw. wylewany in situ. Ta druga metoda jest dużo bardziej wymagająca technicznie, ponieważ warunki na placu budowy zdecydowanie trudniej regulować niż w zakładzie prefabrykacji.
W kompleksie Nowego Gmachu Sądu w Gandawie (arch. Stéphane Beel i Lieven Achtergael, 2007) znajduje się budynek techniczny charakteryzujący się surową, niemal brutalistyczną formą, w której odsłonięta faktura słupów i belek z betonu wylewanego in situ nadaje elewacji monumentalny, ekspresyjny wyraz.
Kamień naturalny
W budynku Muzeum Historycznego we Frankfurcie nad Menem (arch. LRO GmbH & Co. KG Freie Architekten BDA, 2017) zastosowano elewację wykonaną z ręcznie obrabianych płyt
z kamienia naturalnego – Neckertäler Hartsandsteinu – charakterystycznego dla regionu piaskowca o ciepłej, różowawej tonacji. Każdy blok ma nieregularne krawędzie, co podkreśla „rękodzielniczy” charakter wykończenia: kamień był ciosany i łamany ręcznie, dzięki czemu powierzchnia odbija światło w różny sposób, uzyskując wrażenie głębi i czytelny diagonalny deseń. Fasada została wymurowana z kamienia, nie jest to system kamiennej okładziny. Pionowe fugi pozostawiono otwarte, wypełniono tylko te poziome. Takie rozwiązanie nie tylko harmonijnie wpisuje się w historyczną zabudowę śródmieścia, ale również – dzięki subtelnie pogłębionej fakturze – powoduje przeplatanie światła i cienia w ciągu całego dnia.
Kamień spiekany/spiek kwarcowy
Jednym z materiałów, który w ostatnich latach zyskuje na popularności w architekturze, jest kamień spiekany, określany także jako spiek kwarcowy. Powstaje w procesie wykorzystującym naturalne minerały – takie jak kwarc, skalenie i krzemionka – które są prasowane pod bardzo wysokim ciśnieniem, a następnie wypalane w temperaturze sięgającej ok. 1200°C. Dzięki tej technologii możliwe jest uzyskanie wielkoformatowych płyt o stosunkowo niewielkiej grubości, znacznie przekraczających gabaryty płyt wytwarzanych z kamienia naturalnego. Standardowe grubości wynoszą od 12 do 30 mm, co pozwala na szerokie zastosowanie tego materiału, a jednym z najczęstszych rozwiązań są elewacje wentylowane, gdzie płyty pełnią rolę trwałych i estetycznych okładzin zewnętrznych.
Kompozytowe panele HPL
Panele HPL (ang. high pressure laminate) składają się z kilku warstw papieru impregnowanego żywicami fenolowo-melaminowymi oraz zewnętrznej warstwy melaminowej, odpornej na zarysowania. Całkowita grubość elementu wynosi przeciętnie 6–12 mm. Panele są odporne na UV i warunki atmosferyczne – kolor nie blaknie, powierzchnia pozostaje trwała mimo ekspozycji. Dodatkowo występują one w bogatym wzornictwie – są dostępne w niemal nieograniczonej palecie kolorów i wzorów. Materiał ten jest popularny, ale rzadko bywa kojarzony z prestiżem, jakim powinny charakteryzować się budynki publiczne.
Rozwiązanie takie zastosowano w akademiku Basket Apartments w Paryżu (arch. OFIS Architects, 2013), gdzie elewacja od strony ulicy des Petits Ponts wyróżnia się balkonami przypominającymi plecione kosze. Balustrady zostały wykonane z listew HPL, o zróżnicowanych rozmiarach i losowo ustawionych kątach, co urozmaica rytm i perspektywy fasady.
Drewno i materiały drewnopochodne
Fasady drewniane wnoszą do architektury ciepło i naturalność, jednak wykorzystanie drewna na elewacjach stawia również wiele wyzwań. Jako materiał naturalny, niechroniony stanowi ono potencjalne paliwo dla ognia i pożywienie dla organizmów żywych, dlatego przed montażem poddaje się je specjalistycznym zabiegom konserwującym i ognioochronnym. Tak zaawansowane przekształcenia znacznie podnoszą cenę drewna high-tech i choć przedłużają jego żywotność, nadal ustępuje ono pod względem trwałości materiałom mineralnym czy metalowym opisanym powyżej. Jednym z przykładów zastosowania jest elewacja Wälderhaus w Hamburgu (arch. Studio Andreas Heller GmbH Architects & Designers, 2012) – wykonana z surowych, nieimpregnowanych desek z modrzewia syberyjskiego (pochodzącego m.in. z Siegerland i Sauerland).
RODZAJE OKIEN DACHOWYCH
Wśród różnych rodzajów okien dachowych można wymienić kilka podstawowych rozwiązań, oferowanych przez większość z wiodących producentów.
Okno obrotowe – jest to najpowszechniejszy system okien połaciowych, gwarantujący podstawową funkcjonalność i przeznaczony do każdego typu pomieszczeń. Może być ono wyposażone w dolny lub górny system otwierania, a skrzydło obraca się o 180°, co ułatwia utrzymanie w czystości powierzchni zewnętrznej.
Okno uchylno-obrotowe – jest to rozwiązanie z podwójnym systemem otwierania. Zyskuje przewagę nad oknem obrotowym dzięki możliwości uchylenia skrzydła o 45°, co w połączeniu ze standardowym obrotem o 180° gwarantuje większą uniwersalność i funkcjonalność.
Okno uchylno-przesuwne – może być uchylone o 30 lub otwarte do 60°. Dzięki możliwości przesuwu nie wchodzi do pomieszczenia w trakcie otwierania, a jednocześnie istnieje możliwość podejścia lub nawet wyjścia przez otwarte okno.
Okno wysokoosiowe – obrotowe z osią umiejscowioną w 3/4 wysokości skrzydła, wyposażone w siłowniki teleskopowe gwarantujące łatwe otwieranie. Istnieje możliwość zablokowania go przy kącie 160°.
Okno kolankowe – jest to rozwiązanie przeznaczone przede wszystkim do budynków z wysokimi ściankami kolankowymi. W takich przypadkach umieszczenie zwykłego skrzydła obrotowego nie dałoby właściwego doświetlenia pomieszczenia zimą, kiedy słońce przesuwa się nisko nad horyzontem. Tymczasem omawiane, przecinające na niewielkim odcinku przeszkleniem konstrukcję ściany zewnętrznej poddasza użytkowego, pozwala na uzyskanie efektu zbliżonego do tego gwarantowanego przez okna fasadowe – szczególnie w przypadku ekspozycji południowej.
Okno wyłazowe – rozwiązanie techniczne umożliwiające swobodne wyjście na dach. Otwierane poprzez uchylenie skrzydła w bok o 90° i zabezpieczone przed przypadkowym zamknięciem przez siłowniki, które jednocześnie zapewniają dużą łatwość otwierania wyłazu. Jego konstrukcja jest dodatkowo wzmocniona.
Balkon dachowy – system dwuskrzydłowy – dolne skrzydło uchyla się do pionu i jest blokowane w tej pozycji przez barierki po jego bokach, górne natomiast otwiera się ku górze o kąt 45°, tworząc tym samym rodzaj daszku.
Okna do dachów płaskich – stosowane w celu doświetlenia pomieszczeń. Mogą być otwierane poprzez uchylenie o kąt 30° lub nieotwieralne. Zwykle ze zdalnie sterowanym (radiowym) systemem otwierania.
SZKŁO W RENOWACJACH
Dematerializujące się i lekkie szkło jest chętnie wykorzystywane w projektach renowacyjnych, pozwala bowiem zminimalizować ingerencję w istniejącą strukturę. Olbrzymia dostępność szerokiej gamy technologii szkleń w połączeniu z plastycznością materiału daje możliwość realizacji nawet najbardziej śmiałych projektów. Przegląd renowacji ze świata pokazuje, że jedynym ograniczeniem dla architektów w użyciu szkła jest ich wyobraźnia.
POLECANI PRODUCENCI
WYBÓR ELEKTRONARZĘDZI
Elektronarzędzia są niezastąpione w pracy z drewnem, metalem czy betonem. Sprzęt do profesjonalnego użytku musi być odporny na duże obciążenie oraz wysoką częstotliwość pracy. Nie ma tu mowy o częstych usterkach, nieergonomicznej budowie czy słabych warunkach serwisowych.
Szukając dobrego sprzętu do pracy należy wziąć pod uwagę: rodzaj zasilania, moc, komfort użytkowania, markę sprzętu, cenę oraz dodatkowe funkcje.
Wiertarka i wiertarko-wkrętarka
Wiertarka to podstawa w skrzynce z narzędziami każdego fachowca. Umożliwia wiercenie otworów w różnych powierzchniach, w zależności od zastosowanego wiertła. Pytaniem, które zadaje sobie wiele osób, jest: czy kupić osobno wiertarkę i wkrętarkę czy może postawić na wiertarko-wkrętarkę. To oczywiście zależy, ponieważ każde z tych urządzeń ma swoje wady i zalety. Dla fachowca wiercącego w metalu czy betonie, solidna wiertarka sprawdzi się lepiej. Osobno warto dokupić uniwersalną wiertarko-wkrętarkę.
Przebierając wśród wielu modeli, dobrze jest postawić na wiertarkę z udarem. Mechanizm udarowy pozwala na sprawniejsze wiercenie zwłaszcza w twardych materiałach. Do betonu, cegieł i kamienia zaleca się wybór udaru pneumatycznego nad mechanicznym. Warto zwrócić również uwagę na systemy mocowania SDS, które umożliwiają łatwą wymianę wierteł.
Młotowiertarka
Pracując ze szczególnie opornymi materiałami, czasem nawet wiertarka udarowa wymaga wsparcia. Wtedy pomocna okazuje się młotowiertarka, czyli urządzenie łączące funkcję wiercenia z kuciem. W urządzeniu zastosowany jest wydajny udar pneumatyczny wykonujący ruchy posuwisto-zwrotne.
Przy jej wyborze należy zwrócić uwagę na energię udaru – do profesjonalnego użytku powinna ona znajdować się w graniach 5-10 J. Oprócz tego ważna jest prędkość obrotowa urządzenia, którą dobiera się w zależności od przeznaczenia danego sprzętu.
Podobnie jak w przypadku wiertarek, tu również warto zwrócić uwagę na uchwyty SDS. Obecnie dostępne sprzęty mają uchwyty SDS-Plus oraz SDS-Max. Ten drugi nadaje się do cięższych prac, dlatego wzmocniony jest tu nie tylko uchwyt, ale i cała konstrukcja.
Pilarka tarczowa
To popularne narzędzie do cięcia różnych materiałów, zarówno drewna, jak i metalu czy tworzyw sztucznych. Wyróżnia się pilarki ręczne oraz stołowe. Te drugie to sprzęt stacjonarny, stosowany głównie w warsztatach. Na budowie sprawdzą się natomiast pilarki ręczne z tarczami o średnicach 130-250 mm lub większych.
Podczas pracy z pilarką ważna jest precyzyjna linia cięcia. Niektóre modele wyposażone są w duży zakres regulacji, np. pracę pod dużym kątem, a także laser ułatwiający proste przecinanie powierzchni. Jeśli mowa o cięciu, zwróć również uwagę na bezpieczeństwo. Taki sprzęt zawsze musi być wyposażony w osłonę tarczy oraz hamulec.
Wyrzynarka
Wyrzynarka to precyzyjne urządzenie tnące, które sprawdza się zwłaszcza w pracach wykończeniowych czy przygotowywaniu mebli pod wymiar. Najczęściej wykorzystywana jest to cięcia drewna, ale również miękkiego metalu czy ceramiki.
Oprócz akumulatorowych i stacjonarnych dostępne są również wyrzynarki pneumatyczne oraz wahadłowe. Wybierając idealny model, zastanów się najpierw, jakie materiały zamierzasz ciąć, a następnie dostosuj do tego moc – im większa, tym więcej możliwości w użytkowaniu.
W przypadku wyrzynarek bardzo ważny jest komfort pracy, a co za tym idzie, ergonomia urządzenia. Najczęstsze problemy pojawiające się podczas użytkowania wyrzynarki, to krzywe i nieregularne cięcie. Dlatego należy pamiętać o wygodnej konstrukcji i dobrym chwycie. Ponadto dobrze, jeśli sprzęt jest wyposażony w takie funkcje, jak: cięcie skośne (do prac przy kątach), łatwa wymiana ostrza oraz kontrola głębokości cięcia.
Szlifierka kątowa
Przed zakupem zastanów się nad rozmiarem sprzętu. Najczęściej dostępne są szlifierki przeznaczone do tarcz w rozmiarach 115, 125, 150, 180 i 230 mm. Najpopularniejsze, ze względu na większą precyzyjność, są pierwsze dwa rodzaje – 115 i 125 mm. Pamiętaj, że jeśli urządzenie będzie używane często i do przecinania grubych elementów, lepiej będzie postawić na większe tarcze.
Jeśli chodzi o regulację prędkości obrotów, ten parametr sprawdzi się raczej w przypadku dużej różnorodności prac. Jeśli na co dzień tniesz podobne materiały, funkcja ta będzie zbędna. Ogółem rzecz biorąc, prosta, ale solidnie wykonana szlifierka kątowa o mocy dopasowanej do docelowych prac będzie najlepszym rozwiązaniem.
NAJPOPULARNIEJSZE NARZĘDZIA RĘCZNE
Jakość wykonania budowlanych narzędzi ręcznych jest szybko weryfikowana podczas użytkowania na placu budowy. Czynniki, takie jak wilgoć, mróz, upał, pył czy kontakt z zaprawami i rozpuszczalnikami, stanowią duże wyzwanie dla tego typu sprzętu. W budownictwie konieczne jest stosowanie profesjonalnych narzędzi – te, które sprawdzają się w warsztacie, mogą zawieść na budowie.
• głowice hartowane indukcyjnie do twardości 50-58 HRC – zapewniają lepszą odporność na odkształcenia;
• trzonek kompozytowy absorbuje do 70% wibracji w porównaniu z drewnianym;
• należy odpowiednio dobierać masę do przeznaczenia;
• hartowanie selektywne (twarda głowica, elastyczny trzon) eliminuje wykruszanie.
• ostrza hartowane indukcyjnie zachowują ostrość znacznie dłużej niż konwencjonalnie hartowane;
• równoległy styk szczęk na większości długości krawędzi gwarantuje precyzyjne cięcie;
• zaleca się unikać narzędzi hartowanych na całej długości ramion – zbyt twarde mogą pękać przy dużych obciążeniach.
• profil zamknięty (prostokątny lub trapezowy) zachowuje geometrię nawet po upadkach;
• oczka poziomicy w gniazdach z amortyzacją elastomerową są chronione przed wstrząsami;
• dokładność robocza: około 0,5 mm na metr, modele precyzyjne: 0,1 mm na metr.
• rękojeść dwukomponentowa (twardy rdzeń i miękka powłoka) zapewnia stabilny chwyt i tłumi siły ściskające;
• grot hartowany indukcyjnie minimalizuje wyrobienie łba śruby i odkształcenie końcówki;
• dopasowanie grotu do typu śruby ma większe znaczenie niż siła dokręcania.
• ostrza hartowane impulsowo w strefie zębów utrzymują agresywność cięcia w środowisku wilgotnym;
• chromowanie lub powłoka cynkowa chroni przed korozją;
• geometria zębów: należy dostosować do materiału;
• rozstaw zębów: rzadsze przyspieszają pracę, gęstsze zwiększają precyzję.
• stalowe taśmy hartowane, chronione powłoką antykorozyjną i dodatkowo powłoką nylonową lub lakierniczą;
• mechanizm blokujący i zwijający o płynnym działaniu;
• odporne na zginanie i rozciąganie, z wyraźnymi podziałkami;
• wytrzymała, ergonomiczna obudowa z tworzywa lub aluminium;
• dodatkowe funkcje: np. haczyk do precyzyjnego zaczepienia na krawędziach.
PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA A PROCES INWESTYCYJNO-BUDOWLANY
Współczesne inwestycje budowlane w Polsce realizowane są pod ścisłą kontrolą przepisów ochrony środowiska. Znajomość zasad wynikających z ustawy Prawo ochrony środowiska oraz przepisów dotyczących oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) są niezbędne dla inwestorów i wykonawców. Procedury te mają na celu ochronę środowiska, zapewnienie stabilności procesu inwestycyjnego i przewidywalności harmonogramów.
